18thAprilCartoon ఆంధ్రప్రభలో నేటి కార్టూన్ ‘ఔరా’

18thAprilCartoon సంఖ్యాబలం తెలియని అమాయకత్వమా.. లేక ముందుస్తు క్లైమాక్సా?
మహిళా బిల్లు: ఓటర్ల భావోద్వేగాలతో ఆడుతున్న ‘ఎవర్ గ్రీన్’ ప్రచారం.
ప్రజాస్వామ్య పవిత్ర స్థలాల్లో వ్యూహప్రతివ్యూహాల నాటకం!

18thAprilCartoon ఆంధ్రప్రభ వెబ్ డెస్క్ : సినిమా హాలులోకి వెళ్ళే ప్రేక్షకుడికి క్లైమాక్స్‌లో హీరో గెలుస్తాడా లేక విలన్ ఓడుతాడా అన్నది చివరి నిమిషం వరకు తెలియదు. కానీ ఆ సినిమా తీసే దర్శకుడికి, రాసే రచయితకి ప్రతి ఫ్రేమ్ ముందే తెలుసు. ఎక్కడ సెంటిమెంట్ పండించాలి, ఎక్కడ ఫైట్ పెట్టాలి, ఏ డైలాగ్‌కు విజిల్స్ పడాలి అన్నది అంతా ఒక పక్కా ‘మైండ్ గేమ్’. సరిగ్గా ఇలాంటి సీన్లే ఇప్పుడు మన చట్టసభల వేదికగా కూడా కనిపిస్తున్నాయి. ప్రజాస్వామ్యం అనే పెద్ద తెరపై జరుగుతున్న ఈ ‘పొలిటికల్ థ్రిల్లర్’ చూస్తుంటే సామాన్యుడికి ఒకటే అర్థమవుతోంది.. ఇక్కడ నటులు మారుతున్నారే తప్ప, ఆ రక్తి కట్టించే నాటకం మాత్రం మారడం లేదని.

బలనిరూపణకు లేదా ఒక బిల్లు ఆమోదానికి కావలసిన మేజిక్ ఫిగర్ ఎంత? తమ వద్ద ఉన్న సభ్యులు ఎంతమంది? అన్నది ప్రభుత్వానికి తెలియక కాదు. అలాగే విపక్షాలు ఏ ఏ అంశాలపై అభ్యంతరం చెబుతాయి, ఎక్కడ అడ్డుకుంటాయి అన్నది తెలియని అమాయకత్వమూ కాదు. కానీ, సభలో ఆ బిల్లును ప్రవేశపెట్టడం, ఆ తర్వాత అది వీగిపోవడం.. ఇదంతా చూస్తుంటే ఒక పక్కాగా రూపొందించిన ‘ముందుస్తు క్లైమాక్స్’ లాగే అనిపిస్తుంది. ప్రభుత్వం తన ‘శాయశక్తులా’ ప్రయత్నించిందనే మార్కుల కోసం ఒకరు, తాము ‘ప్రజల పక్షాన’ గట్టిగా నిలబడ్డామని చెప్పుకోవడానికి మరొకరు.. ఇలా ఎవరికి వారు తమ పాత్రలకు పూర్తి న్యాయం చేస్తున్నారు.

రాజకీయాల్లో కొన్ని అంశాలు ఎప్పుడూ ‘ఎవర్ గ్రీన్’. అందులో మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్లు ఒకటి. ఇది ఎలా ఉందంటే, ప్రతి ఎన్నికల ముందు వచ్చే ప్రోమో లాంటిది. బిల్లుపై అందరికీ ప్రేమే ఉంటుంది, ఎవరూ వ్యతిరేకమని బహిరంగంగా చెప్పరు. కానీ దానికి ‘పునర్విభజన’ అనో లేక ‘రాజ్యాంగ సవరణ’ అనో కొన్ని సాంకేతిక చిక్కుముడులను కలిపి సభ ముందుకు తెస్తారు. ఆ ముడి విప్పడం సాధ్యం కాదని అందరికీ తెలుసు. తీరా అది వీగిపోయాక, “చూశారా! మేము తేవాలనుకున్నాం కానీ వారు అడ్డుకున్నారు” అని పాలకులు, “వారు కావాలనే మమ్మల్ని ఇరికించాలని చూశారు” అని విపక్షాలు ఒకరిపై ఒకరు విమర్శల బాణాలు విసురుకుంటారు. ఈ క్రమంలో అసలు బాధితుడైన సామాన్యుడు మాత్రం సినిమా అయిపోయాక ఖాళీ జేబుతో బయటకు వచ్చే ప్రేక్షకుడిలా మిగిలిపోతున్నాడు.

సభలో జరిగే వాదోపవాదాలు చూస్తుంటే అవి ప్రజల సమస్యల పరిష్కారం కోసం జరుగుతున్నాయా లేక వచ్చే ఎన్నికల మేనిఫెస్టో కోసం జరుగుతున్నాయా అనే అనుమానం కలగక మానదు. ఒక సీనియర్ నేత భావోద్వేగంగా మాట్లాడితే, మరో నేత తన చమత్కారంతో కౌంటర్ ఇస్తారు. ఇదంతా చూస్తున్న ప్రతి సామాన్యుడికీ అర్థమైపోతున్న అంతరార్థం ఒక్కటే.. ఇదంతా ఒక ‘పొలిటికల్ మేనేజ్‌మెంట్’. ఎవరి స్థాయిలో వారు తమ ఓటు బ్యాంకును కాపాడుకోవడానికి పడే తాపత్రయం ఇది. ఈ మైండ్ గేమ్‌లో నిజమైన విజేతలు నాయకులే, ఎందుకంటే వారు తాము అనుకున్న రీతిలో చర్చను డైవర్ట్ చేయగలుగుతున్నారు.

నేటి ‘ఔరా’ కార్టూన్ ఈ మొత్తం రాజకీయ నాటకాన్ని ఎంతో లోతుగా ఎండగట్టింది. చట్టసభల్లో జరిగే ఈ పరిణామాలను గమనించిన ఎవరికైనా, ఆ కార్టూన్‌లోని వ్యంగ్యం వెంటనే అర్థమవుతుంది. ఆకాశంలో అందమైన పండులా ఆశ చూపిస్తూ, కింద పునర్విభజన అనే అడ్డంకులను పేర్చడం వెనుక ఉన్న అసలు రాజకీయ రహస్యం ఇదే. సినిమా మొదలయ్యే ముందే క్లైమాక్స్ డిసైడ్ అయినట్లుగా, ఈ బిల్లుల భవితవ్యం కూడా ముందే నిర్ణయించబడిందా అన్నట్లుగా సభ తీరు సాగింది.

ప్రపంచ దేశాలు భారత్‌ను గౌరవిస్తున్నాయంటే మన ప్రజాస్వామ్య విలువల వల్లనే. కానీ ఆ విలువలను కాపాడుకోవాల్సిన సభలు ఇలా వ్యూహప్రతివ్యూహాలకు వేదికలుగా మారడం బాధాకరం. చట్టసభలంటే చట్టాలు చేసే చోటు మాత్రమే కాదు, ప్రజల ఆకాంక్షలు నెరవేరే పవిత్ర స్థలాలు. కానీ ప్రస్తుత ట్రెండ్ చూస్తుంటే, ప్రజల భావోద్వేగాలతో ఆడుకునే ఈ మైండ్ గేమ్‌లో ఆ పవిత్రత కాస్తా పక్కదారి పడుతోందా అనిపిస్తోంది. ఎవరి పాత్ర వారు పోషించి, ఎవరి స్థాయిలో వారు రక్తి కట్టించి సభను వాయిదా వేయించుకోవడం వల్ల ప్రజలకు కలిగే ప్రయోజనం శూన్యం.

రాజకీయాల్లో ఏ నిర్ణయమైనా ఆచరణలోకి వచ్చినప్పుడే దానికి అసలైన విలువ ఉంటుంది. అలా కాకుండా కేవలం ప్రచార పటాటోపం కోసం, ప్రత్యర్థులను ఇరకాటంలో పెట్టడం కోసం చేసే ప్రయత్నాలు అన్నీ ‘సినిమా క్లైమాక్స్‌’ల లాగే మిగిలిపోతాయి. రెండు దశాబ్దాలుగా సాగుతున్న ఈ ‘ఔరా’ కార్టూన్ ప్రస్థానం నేటి రాజకీయ వైచిత్రికి అద్దం పడుతూనే ఉంది.

గమనిక: ఇది ఒక వ్యంగ్య విశ్లేషణ మాత్రమే”