పతకాల పంటలో ఉత్తరాది హవా.. వెనుకబడిన దక్షిణాది?

• హర్యానా నుంచి పతకాల వెల్లువ.. తెలుగు రాష్ట్రాలకు కొత్త సవాల్‌

ఆంధ్రప్రభ, వెబ్ డెస్క్ : భారత్‌లో ప్రతిభకు కొదవ లేదు. దేశంలోని ప్రతి ప్రాంతంలోనూ ప్రతిభావంతులైన యువ క్రీడాకారులు ఉన్నారు. ఇటీవల ముగిసిన కామన్వెల్త్‌ క్రీడలు ఇందుకు నిదర్శనంగా నిలిచాయి. గ్లాస్గో వేదికగా జరిగిన కామన్వెల్త్‌ గేమ్స్‌ 2026లో భారత్‌ అద్భుత ప్రదర్శన చేసింది. మొత్తం 39 పతకాలతో నాలుగో స్థానంలో నిలిచిన భారత్‌.. అంతర్జాతీయ క్రీడా వేదికపై తన సత్తా చాటింది. ఇందులో 13 స్వర్ణాలు, 17 రజతాలు, 9 కాంస్య పతకాలు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా బాక్సింగ్‌లో భారత క్రీడాకారులు సాధించిన 10 పతకాలు దేశంలో కొత్త క్రీడా ఉత్సాహాన్ని నింపాయి.

అయితే ఈ విజయాల్లో హర్యానాకు చెందిన క్రీడాకారుల ప్రదర్శన ప్రత్యేకంగా నిలిచింది. గ్లాస్గోలో జరిగిన 2026 కామన్వెల్త్‌ క్రీడల్లో హర్యానాకు చెందిన 10 మంది క్రీడాకారులు పతకాలు సాధించారు. భారత్‌ సాధించిన పతకాలలో 7 స్వర్ణాలు, 2 రజతాలు, 1 కాంస్య పతకాన్ని హర్యానా ఆటగాళ్లు అందించారు.

హర్యానాతో పాటు పంజాబ్‌, ఉత్తరప్రదేశ్‌, ఢిల్లీ, రాజస్థాన్‌ వంటి రాష్ట్రాలు కూడా బాక్సింగ్‌, రెజ్లింగ్‌, షూటింగ్‌, వెయిట్‌లిఫ్టింగ్‌, అథ్లెటిక్స్‌ వంటి విభాగాల్లో నిరంతరం అంతర్జాతీయ స్థాయి క్రీడాకారులను అందిస్తున్నాయి. అక్కడి క్రీడా సంస్కృతి, శిక్షణ విధానాలు, చిన్న వయసు నుంచే ఆటగాళ్లను ప్రోత్సహించే విధానం విజయాలకు కారణమవుతున్నాయి. అయితే ఇది కేవలం ఉత్తరాది రాష్ట్రాల ప్రత్యేకత మాత్రమే కాదు. సరైన ప్రణాళిక, నిరంతర ప్రోత్సాహం ఉంటే ఏ ప్రాంతమైనా క్రీడా శక్తిగా ఎదగగలదు.

దక్షిణాదిలో అథ్లెట్లకు కొదవా?

అయితే, కామన్వెల్త్‌ గేమ్స్‌లో భారత్‌కు పతకాలు సాధించిన వారిలో ఎక్కువ మంది ఉత్తరాది రాష్ట్రాలకు చెందిన క్రీడాకారులు కనిపించడంతో.. దక్షిణాది నుంచి అంతర్జాతీయ స్థాయి క్రీడాకారులు తక్కువగా ఎందుకు కనిపిస్తున్నారు అనే చర్చ మొదలైంది. అయితే దక్షిణాది నుంచి ప్రతిభావంతులైన క్రీడాకారులు రావడం లేదనే అభిప్రాయం వాస్తవానికి దూరం. దక్షిణ భారత రాష్ట్రాలు ఎన్నో ఏళ్లుగా దేశానికి అత్యుత్తమ క్రీడాకారులను అందిస్తున్నాయి.

తెలుగు రాష్ట్రాల నుంచి ఇప్పటికే ప్రపంచ స్థాయిలో గుర్తింపు పొందిన అనేక మంది క్రీడాకారులు ఉన్నారు. హైదరాబాద్‌కు చెందిన గగన్‌ నారంగ్‌ షూటింగ్‌లో ఒలింపిక్‌ పతకం సాధించి దేశ గౌరవాన్ని పెంచారు. సానియా మీర్జా టెన్నిస్‌లో ప్రపంచ స్థాయిలో భారత పేరును నిలబెట్టారు. పీవీ సింధు బ్యాడ్మింటన్‌లో ఒలింపిక్‌ పతకాలు సాధించి చరిత్ర సృష్టించారు. సైనా నెహ్వాల్‌ కూడా అంతర్జాతీయ వేదికలపై భారత జెండాను ఎగురవేశారు.

క్రికెట్‌లో హైదరాబాద్‌కు చెందిన మహ్మద్‌ సిరాజ్‌ భారత జట్టు పేస్‌ విభాగంలో కీలక ఆటగాడిగా ఎదిగారు. బ్యాడ్మింటన్‌లో సాత్విక్‌సాయిరాజ్‌ రాంకిరెడ్డి–చిరాగ్‌ శెట్టి జోడీ ప్రపంచ స్థాయిలో విజయాలు సాధిస్తూ భారత ప్రతిష్ఠను పెంచుతోంది. ఆంధ్రప్రదేశ్‌కు చెందిన జ్యోతి యర్రాజీ అథ్లెటిక్స్‌లో దేశానికి ఆశాకిరణంగా నిలుస్తున్నారు. 100 మీటర్ల హర్డిల్స్‌లో ఆమె సాధిస్తున్న విజయాలు మహిళా అథ్లెటిక్స్‌కు కొత్త నమ్మకాన్ని తీసుకొస్తున్నాయి.

కేరళ రాష్ట్రం నుంచి పీటీ ఉష, అంజు బాబీ జార్జ్‌, టింటు లూకా, హాకీలో పీఆర్‌ శ్రీజేష్‌, తమిళనాడు నుంచి మరియప్పన్‌ తంగవేలు (పారా అథ్లెటిక్స్‌), చెస్‌లో విశ్వనాథన్‌ ఆనంద్‌, కర్ణాటక నుంచి ప్రకాశ్‌ పదుకొనే (బ్యాడ్మింటన్‌), వంటి ఆటగాళ్లు దేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహించారు. దీంతో ఒక విషయం స్పష్టమవుతోంది. దక్షిణాదిలో ప్రతిభ లేకపోవడం సమస్య కాదు. ప్రతిభను గుర్తించే విధానంలోనూ, అలాగే సరైన సమయంలో తగిన శిక్షణ, వసతులను కల్పించడంలోనూ మెరుగుదల అవసరం ఉంది. దక్షిణాదిలో ప్రతిభకు ఎలాంటి కొదవ లేదు. అవసరమైన మద్దతు, శిక్షణ, అవకాశాలు లభిస్తే మరిన్ని అంతర్జాతీయ స్థాయి క్రీడాకారులు వెలుగులోకి వచ్చే అవకాశం ఉంది.

తర్వాతి తరానికి స్ఫూర్తిగా మారాలి..

క్రీడల్లో విజయం సాధించిన వారు కేవలం పతకాలు గెలిచిన ఆటగాళ్లుగా మాత్రమే మిగిలిపోకూడదు. వారి ప్రయాణం, ఎదుర్కొన్న సవాళ్లు, సాధించిన విజయాలు భవిష్యత్‌ తరాలకు మార్గదర్శకంగా నిలవాలి. అప్పుడే దేశంలో క్రీడా సంస్కృతి మరింత బలపడుతుంది. చిన్నారులు కూడా క్రీడలను కేవలం వినోదంగా కాకుండా ఒక లక్ష్యంగా చూడగలుగుతారు.

ప్రస్తుతం దేశంలోని ఏదో ఒక పాఠశాలలో ఓ చిన్నారి తనకు నచ్చిన ఆటను ఆడుతూ ఉంటాడు. అతనిలో అసాధారణ ప్రతిభ ఉండొచ్చు. కానీ ఆ ప్రతిభను గుర్తించే వారు, సరైన దిశలో నడిపించే వారు అవసరం. ఇప్పటికే పతకాలు సాధించిన క్రీడాకారుల జీవిత కథలు, వారి కష్టాలు, పట్టుదల, విజయ ప్రస్థానం చిన్నారులకు చేరితే.. “నేను కూడా ఒక రోజు దేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహించగలను” అనే నమ్మకం కలుగుతుంది.

విజేతల కథలు కొన్ని రోజులు వార్తల్లో నిలిచి ఆ తర్వాత మరుగున పడిపోకూడదు. ఒక క్రీడాకారుడి విజయం వెనుక ఉన్న శ్రమ, క్రమశిక్షణ, త్యాగాలను పాఠశాల స్థాయి నుంచే పిల్లలకు పరిచయం చేయాలి. క్రీడా దిగ్గజాల జీవిత ప్రయాణాలను అధ్యయనం చేయడం ద్వారా యువతలో లక్ష్య సాధనపై ఆసక్తి పెరుగుతుంది.

ఒక పతకం వెనుక కేవలం విజయం మాత్రమే ఉండదు. ఎన్నో ఏళ్ల సాధన, ఓర్పు, కష్టాలు, కుటుంబ సహకారం, కోచ్‌ల మార్గదర్శకత్వం ఉంటాయి. ఆ విషయాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడే ఒక ఆటగాడి విజయం వేలాది మందిలో కొత్త కలలకు బీజం వేస్తుంది.

క్రీడలు కూడా మంచి కెరీర్‌ మార్గమే

చదువు పూర్తి చేసి ఉద్యోగం సాధించడమే మంచి భవిష్యత్తుకు మార్గమనే ఆలోచన ఒకప్పుడు ఎక్కువగా ఉండేది. కానీ కాలం మారింది. తమకు నచ్చిన రంగంలో నైపుణ్యాన్ని పెంచుకుని ప్రపంచ స్థాయిలో గుర్తింపు పొందే అవకాశాలు ఇప్పుడు ఎన్నో ఉన్నాయి. క్రీడా రంగం కూడా అలాంటి అవకాశాలను అందిస్తోంది. క్రీడల్లో రాణించిన వారు పేరు, గుర్తింపు, గౌరవంతో పాటు మంచి కెరీర్‌ను కూడా నిర్మించుకోవచ్చు. ప్రభుత్వ ప్రోత్సాహకాలు, ఉద్యోగ అవకాశాలు, స్పాన్సర్‌షిప్‌లు, అంతర్జాతీయ అవకాశాలు అందుబాటులోకి వస్తున్నాయి.

అందుకే చిన్నారుల్లో ఆటలపై ఆసక్తిని నిరుత్సాహపరచకుండా, వారి ప్రతిభను గుర్తించి సరైన మార్గదర్శకత్వం ఇవ్వాల్సిన అవసరం ఉంది. ఒకప్పుడు ఆటను కేవలం వినోదంగా చూసిన సమాజం.. ఇప్పుడు దాన్ని ఒక అవకాశంగా చూడాల్సిన సమయం వచ్చింది. ప్రతి పాఠశాలలో, ప్రతి కుటుంబంలో క్రీడలకు ప్రాధాన్యం పెరిగితేనే భవిష్యత్తులో మరిన్ని పీవీ సింధులు, జ్యోతి యర్రాజీలు, పీటీ ఉషలు, గగన్‌ నారంగ్‌లు దేశానికి లభిస్తారు.

క్రికెట్‌తో పాటు ఇతర క్రీడలకు కూడా ప్రోత్సాహం అవసరం

తెలుగు రాష్ట్రాల్లో క్రికెట్‌కు ఉన్న ఆదరణ ప్రత్యేకంగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. చిన్నారుల నుంచి పెద్దల వరకు ఎక్కువ మంది ఆసక్తి చూపే క్రీడల్లో క్రికెట్‌ ముందంజలో ఉంది. అయితే అదే సమయంలో ఇతర క్రీడలకు కూడా సమానమైన అవకాశాలు, ప్రోత్సాహం అందాల్సిన అవసరం ఉంది. అంతర్జాతీయ స్థాయిలో భారత్‌కు పతకాలు అందిస్తున్న క్రీడలు కేవలం క్రికెట్‌ మాత్రమే కాదు. అథ్లెటిక్స్‌, బ్యాడ్మింటన్‌, బాక్సింగ్‌, వెయిట్‌లిఫ్టింగ్‌, రెజ్లింగ్‌, షూటింగ్‌, హాకీ వంటి అనేక క్రీడల్లో భారత క్రీడాకారులు ప్రపంచ వేదికలపై సత్తా చాటుతున్నారు.

ప్రస్తుతం ఎక్కువగా ప్రచారం, గుర్తింపు లభించే ఆటల వైపే యువత ఆకర్షితులవుతోంది. కానీ ఒక ఆటకు ఆదరణ ఉందా లేదా అనే దానికంటే.. ఎంచుకున్న క్రీడలో అత్యుత్తమంగా రాణించడమే ముఖ్యమైన విషయం. ప్రతిభ, కృషి ఉంటే ఏ క్రీడకైనా ప్రపంచ స్థాయి గుర్తింపు తీసుకురావచ్చు.

ఒక అంతర్జాతీయ స్థాయి క్రీడాకారుడు తయారవ్వాలంటే సహజ ప్రతిభ ఒక్కటే సరిపోదు. నాణ్యమైన కోచ్‌లు, ఆధునిక సదుపాయాలు, శాస్త్రీయ శిక్షణ, సరైన పోషకాహారం, మానసిక శిక్షణ, ఆర్థిక భరోసా అవసరం. ఈ వ్యవస్థ మొత్తం సమన్వయంతో పనిచేసినప్పుడే సాధారణ కుటుంబం నుంచి వచ్చిన చిన్నారి కూడా భవిష్యత్తులో దేశానికి పతకం అందించే స్థాయికి చేరుకోగలడు.

ఇదే సరైన సమయం..

కామన్వెల్త్‌ గేమ్స్‌లో భారత క్రీడాకారుల విజయాలు దేశంలోని ప్రతి రాష్ట్రానికి ఒక ప్రేరణగా నిలుస్తాయి. ఆ విజయాలను చూసి ఇతర ప్రాంతాలతో పోల్చుకోవడం కంటే.. అక్కడి క్రీడా వ్యవస్థలను పరిశీలించి, మన దగ్గర మరింత మెరుగైన వాతావరణాన్ని నిర్మించుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ప్రతి జిల్లాలోనూ ప్రతిభను గుర్తించే కార్యక్రమాలు మరింత విస్తృతం కావాలి. పాఠశాల స్థాయి నుంచే పిల్లల్లో క్రీడలపై ఆసక్తిని పెంచాలి. కేవలం గెలుపు కోసం కాకుండా.. క్రమశిక్షణ, ఆత్మవిశ్వాసం పెంచే సాధనంగా క్రీడలను ప్రోత్సహించాలి.

ప్రతిభ ఉన్న పిల్లలకు చిన్న వయసులోనే సరైన శిక్షణ, అవసరమైన సదుపాయాలు అందితే వారు అంతర్జాతీయ స్థాయికి చేరుకునే అవకాశం ఉంటుంది. క్రీడా అకాడమీలు మరింత బలోపేతం కావాలి. గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో దాగి ఉన్న ప్రతిభను వెలికితీసే వ్యవస్థ అవసరం.

నగరాల్లో మాత్రమే కాకుండా ప్రతి ప్రాంతంలోనూ మైదానాలు, కోచ్‌లు, శిక్షణ సదుపాయాలు అందుబాటులోకి రావాలి. ఉత్తరాది రాష్ట్రాల నుంచి ఎక్కువ మంది క్రీడాకారులు వెలుగులోకి వస్తున్నారంటే.. దాన్ని పోటీగా చూడాల్సిన అవసరం లేదు. వారి విజయాల వెనుక ఉన్న ప్రణాళిక, శిక్షణ విధానాలను స్ఫూర్తిగా తీసుకోవాలి.

ఎందుకంటే ప్రతిభకు ప్రాంతం ఉండదు.. అవకాశం లభించిన చోటే అది వికసిస్తుంది. గ్లాస్గో వేదికగా భారత పతాకం ఎగిరింది అంటే అది కేవలం ఒక ప్రాంతం సాధించిన విజయం కాదు.. యావత్‌ దేశం సాధించిన గౌరవం.

భవిష్యత్తులో ఒలింపిక్స్‌, కామన్వెల్త్‌, ఆసియా క్రీడల వేదికలపై తెలుగు రాష్ట్రాలకు చెందిన మరిన్ని పేర్లు వినిపించాలంటే.. ప్రతిభను గుర్తించి, సరైన సమయంలో సరైన అవకాశాలు కల్పించే బలమైన క్రీడా వ్యవస్థను నిర్మించాల్సిన అవసరం ఉంది. అప్పుడే దాగి ఉన్న ప్రతిభ పతకాలుగా మారుతుంది. అప్పుడు భవిష్యత్తులో ఒలింపిక్స్‌, కామన్వెల్త్‌, ఆసియా క్రీడల వేదికలపై తెలుగు రాష్ట్రాలకు చెందిన మరిన్ని పేర్లు వినిపించడం ఖాయం.